Mevlana Sözleri Sevgi

Sevgiden, tortulu bulanık sular arı-duru bir hale gelir. Sevgiden, dertler şifa bulur. Ölüler dirilir. Sevgiden, padişahlar kul olur. Bu sevgide bilgi neticesidir…

Aşk, bir uçurumdan düşmek gibidir, bunun için sevgiliye ” yar ” denir.

Kalbin bir gün seni sevgiliye götürecek. Ruhun bir gün seni sevgiliye taşıyacak. Sakın acında kaybolma. Bil ki çektiğin acı bir gün dermanın olacak.

Yaşadığın dünyaya bak; yüce tanrı, hangi eserini sevginin kucağında büyütmemiş? Neden okşamak ve kucaklamakla gidilecek yere, tekme ve tokatla erişmeyi tercih edesin?

Ey sevgili; heyben acıyla dolar da nefes alamazsan gel. Huzur bulacağın kıyılarım senindir. Umutların solar kurur da su bulamazsan beraber sulayalım, gözyaşlarım senindir. Kanadın kırılır da maviye uçamazsan, ne güne duruyor al, kanatlarım senindir. Çaresiz çilelere bir umut bulamazsan, kendime ettiğim dualarım senindir.

Ey sevgili. Biz seninle bir salkımın iki aşık üzümüyken, başka şişelerde şarap olmuşuz, başka hayallerde harap olmuşuz.

Bir gönülde aşk ve sevgi ateşi yoksa o kişi karanlıklarda, Allah nurundan habersizdir.

Kim, ne olursa olsun, sevgili bizim olsun tek, canı, canımız olsun.

Gönül sevgiyi bulmuşsa kuru dal bile çiçek açar.

Ey sevgili, ilacım da sensin, çarem de sensin. Yüz parça olmuş gönlümün nuru da sensin. Çaresiz gönlüm de, senden başka ne varsa hepsi yok oldu. Beni kimsesiz bırakma! Gel!

Mevlana’ya sormuşlar “sevgili” nasıl olmalı diye. Sevilecek biri olmadığı zamanlarda bile seni sevmeli.

Ey sevgili. Sen benim içten içe kanayan en derin yaramsın. Ne kadar özlendiğini bir bilsen, yokluğundan utanırsın.

Tapımızda (yolumuzda) riyazat yok; burada hep lütuf var, bağış var. Hep sevgi, hep gönül alış, hep aşk, hep huzur var burada.

Yalnızlık, adam olmayanın vereceği sevgiden, saygıdan yeğdir.

Nice bilginler vardır ki gerçek bilgiden, hakiki irfandan nasipsizdirler. Bu ilim sahipleri, bilgi hafızıdır, bilgi sevgilisi değil.

Sevgilinin sırrı gönülde gizli olursa bil ki muradın çabuk olur.

Tevekkülden daha güzel kazanç yoktur. Zira teslimiyet gönüllerin sevgilisidir.

Dostu görmeyen göz kör olsun daha iyi. Ebedi olmayan sevgili de uzak olsun.

Ey haşmetli sevgilinin dostları! Sabah akşam içtiğim gönlümün kanıdır.

Kibrin ve kinin başlangıcı şehvetten (zenginliğe, dünyevi isteklere duyulan aşırı sevgiden) dir.

Yiğidim, Hak güneşinin ışığı nereye düşerse, sen ona aşık oluyorsun. Böylece aşık olduğun her varlıktaki güzellik Allah’tan, O’nun ilahi sıfatlarından kaynaklanıyor; yoksa o şeyin yıldızından, o şeyin zahiri güzelliğinden değil. Sevgilinin seni büyüleyen, o yaldızlı sıfatlarından o yaldızlı güzelliğinden elini ayağını çek. Fani varlıklarda görülen güzellik, ilahi güzelliğin eğreti olarak onlara aksetmesinden ibarettir. Sen sana layık olan güneşe git.

Bir aşık sevgiIisinden başkasını seyre daIarsa, o gerçek aşık değildir. Aşk öyIe bir ateştir ki, alevIenince sevgiliden başka ne varsa hepsini yakar, yandırır. Aşk olmasaydı varlık neden olurdu? Aşk düşen kişide zerre kadar korku yoktur. Aşk mezhebinde her şey aşka kurbandır. Aşk Hakk’ın sıfatıdır. Fakat korku, midesine ve şehvetine kapılmış kulun sıfatıdır. Aşk, aşktan başka ne varsa yer yutar.

Mademki kendinde bir dert veya pişmanlık hissediyorsun; bu, Allah’ın sana olan yardımının ve sevgisinin bir delilidir.

Tapımızda riyazat yok; burada hep lütuf var, bağış var. Hep sevgi, hep gönül alış, hep aşk, hep huzur var burada.

Ömründen nasibin, kendini Sevgiliden mesut bulduğun andan ibarettir.

Sevgide güneş gibi ol, dostluk ve kardeşlikte akarsu gibi ol, hataları örtmede gece gibi ol, tevazuda toprak gibi ol, öfkede ölü gibi ol, her ne olursan ol, ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol.

Sevgiden, tortulu bulanık sular arı-duru bir hale gelir. Sevgiden, dertler şifa bulur. Sevgiden, ölüler dirilir. Sevgiden, padişahlar kul olur. Bu sevgi de bilgi neticesidir.

Altın ne oluyor, can ne oluyor, inci, mercan da nedir bir sevgiye harcanmadıktan, bir sevgiliye feda edilmedikten sonra

Sözün içini elde etmek için harf kabuğunu yar. Saçlar da sevgilinin yüzünü, gözünü örter.

Kadınlar, aklı olanlara, gönül sahiplerine pek üstün olurlar. Cahillere gelince, onlar, kadına üstündür. Çünkü tabiatlarında hayvanlık vardır. Sevgi ve acımak, insanlık vasıflarıdır. Hiddet ve şehvet ise hayvanlık vasıfları.